Owczarek niemiecki psem pracującym. Okazy hodowane z przeznaczeniem do pracy miały skupiać w sobie idealną równowagę pomiędzy temperamentem i inteligencją. Liczą się tu głównie umiejętności użytkowe. W ten sposób stworzono kod genetyczny, który dawał gwarancję posiadania psa pracującego o doskonałych warunkach fizycznych i Potrzebna wydolność i kondycja fizyczna dla skijoringu z owczarkiem niemieckim. Skijoring jest wymagającym sportem zarówno dla psa, jak i narciarza. Dlatego ważne jest, aby zarówno pies, jak i człowiek mieli odpowiednią wydolność i kondycję fizyczną, aby móc cieszyć się tą aktywnością. Owczarek niemiecki może być pluszowy, podwójny lub długowłosy. Przewidywana długość życia 10- do 11 lat króla Pasterza jest nieco krótsza niż 13 lat owczarka niemieckiego. Życie mieszkalne nie jest zalecane dla pasterza króla, ale owczarek niemiecki może mieszkać w mieszkaniu z odpowiednią ilością ćwiczeń. Dla większości z nas pies kojarzy się z owczarkiem niemieckim albo psem tak wyglądającym - zauważył Radosław Ekwiński, specjalista ds. zachowania zwierząt. Historia psów rasy owczarek niemiecki Każdy owczarek niemiecki lub rasa zmieszana z owczarkiem niemieckim musi być traktowana z ostrożnością i szacunkiem. Miniaturowy owczarek niemiecki jest bardzo uroczą mieszanką, a ze względu na swój mniejszy rozmiar można zapomnieć, że rasa ta ma reputację zaciekłego psa stróżującego i prawdopodobnie jednego z wymienionych Nieleczone, może mieć poważne konsekwencje dla zdrowia psa, takie jak zapalenie jądra, a nawet nowotwór jądra. Osoby, które odnalazły psa zgłosiły problem hodowcy, ale ten umył ręce. Też nie chce psa. Przecież już go sprzedał. Kasa się zgadza…. Zabawka do holowania Goughnuts. W przypadku owczarków niemieckich, które często gryzą, rozważ tę gumową alternatywę dla zabawek linowych do zabawy w przeciąganie liny. Ta zabawka ma podwójny pierścień wykonany z super wytrzymałego, gęstego plastiku. Recenzje chwalą jego zdolność do wytrzymania nawet najcięższych przeżuwaczy. Pies rasy mieszanej ma zazwyczaj taką samą długość życia jak jego rasy rodzicielskie. Dlatego możesz spodziewać się, że Shollie będzie żył gdzieś między 10 a 15 lat, chociaż wiadomo, że niektóre Border Collie osiągają wiek 17. Kupno lub adopcja rasy border collie mieszanej z owczarkiem niemieckim Owczarki na ogół są zrównoważone i pewne siebie. Nie są nadpobudliwe, choć z pewnością potrzebują dużej dawki ruchu. Do szczęścia owczarek niemiecki wymaga także wysiłku intelektualnego, bez tego pies może być znudzony i sfrustrowany. Z reguły pies tej rasy jest łagodny i opanowany, jednak sprowokowany może zachować się 3. Jak stwierdzić, czy owczarek niemiecki jest czystej krwi?? Jednym z najlepszych sposobów, aby dowiedzieć się, czy Twój pupil jest czystej krwi owczarkiem niemieckim, jest badanie DNA. 4. Który szczeniak jest najtańszy?? Ceny owczarków niemieckich mogą się wahać od 350 do 850 dolarów. OTgMcl. Nie napisałam tego, żeby Cię obrazić, ale żeby pokazać Ci jak dziurawe jest takie myślenie. 2 godziny temu, Mjut napisał: Postanowiliśmy, że zakupimy szczeniaka Owczarka Niemieckiego, bo to mądre psy(zawsze tak myślałem, teraz mam ewenement jakiś). Pies od małego jest na podwórku, mieszka w "kojcu" jednak jest często wypuszczany. Wcześniej zrobiliśmy mu wybieg na podwórku, ale wszystko niszczył(dosłownie wszystko). Nie słucha się, zachowuje się jak kot i ma przejawy agresywności. Sądziłem, że z czasem zmądrzeje. 1) Stereotypowe podejście do rasy - owczarki to psy pracujące, chętne do wykonywania poleceń i zadowalania właściciela, ale o ile właściciel coś od nich wymaga, stawia przed nimi jakieś zadania i pozwala się rozwijać 2) Odizolowanie psa rasy, która potrzebuje dla prawidłowego rozwoju psychicznego naprawdę częstego kontaktu z człowiekiem. Zamknięcie szczeniaka owczarka w kojcu i wypuszczanie go na podwórko, żeby się wybiegał? Naprawdę nie dziwne, że próbuje Cię atakować, skoro prawie Cię nie zna, nie kojarzy Cię z członkiem rodziny, z kimś kto spędza z nim czas, bawi się, szkoli, kto go wychował i kogo należy szanować. 3) Wszystko niszczy - normalne, jak każdy szczeniak i młody pies, któremu nikt nie zorganizował innych zajęć. Nudzi mu się, albo siedzi sam w kojcu, albo siedzi sam poza kojcem. Psy poznają świat przez zęby i frustrację też wyładowują przez zęby. No to niszczy, taką sobie zabawę znalazł. 4) "Z czasem zmądrzeje". Gdyby psiarze dostawali grosza, za każdym razem, kiedy ktoś mówi coś takiego o szczeniaku... Tak, psy też mają okres buntu, jak podrosną to często się uspokajają, ale "nie zmądrzeje", bo przecież według niego nic złego nie robi, po prostu jest psem. Naprawdę mam nadzieję, że uda Ci się jeszcze wyprowadzić psiaka na prostą. Bo jest jeszcze młody, trochę lektury o wychowaniu psów, o sposobach szkolenia, poświęcenie mu więcej chęci i czasu i jest nadzieja, że sobie poradzicie. Ale przede wszystkim trzeba zmienić podejście. Wyobraź sobie, że porywają Cię kosmici, nic nie rozumiesz, nie znasz języka, nie wiesz, jakie mają zwyczaje i jak się zachowywać. Mogą do Ciebie gadać, krzyczeć, ale i tak nie będziesz wiedział, o co im do cholery chodzi. Twój pies ma coś takiego - i dopóki nie pokażesz mu, co znaczy "nie", "super", "siad" czy "do mnie", to to są dla niego tylko puste słowa. Psy potrzebują jasnych zasad, które to Ty musisz stworzyć. Owczarek niemiecki musi być zrównoważony, pewny siebie, oddany właścicielowi, łagodny(o ile nie zostanie sprowokowany), czujny i łatwy do wyszkolenia. Cechy te, połączone z odwagą, ciętością i twardością charakteru czynią z niego dobrego psa do towarzystwa, obrońcę, stróża, psa policyjnego i pasterskiegoBrzmi pięknie, przecież to cudowny, uniwersalny pies właśnie dla nas. Sprawdził się zarówno na wojnie – Szarik, jak i w socjalistycznej milicji – Cywil. W dzisiejszych czasach pięknie prezentuje się na coraz większych, profesjonalnie urządzonych terenach okalających nasze wspaniałe podmiejskie domy. A na ekranach telewizorów nadal walczą ze złem – komisarze Rex i informują, i słusznie oczywiście, o akcjach ratowniczych, w których ogromną rolę odegrał kolejny wszechstronny pies, nierzadko rasy Owczarek Niemiecki. Te idealistyczne wizje kierują tysiącami nabywców, powodując potem wiele frustracji, problemów i kreując niezbyt szczęśliwy los wielu ankiety na jednym z portali odpowiadając na pytanie o wady owczarka niemieckiego najczęściej wymieniali:wymaga dużo ruchuwymaga zajęć umysłowychszczekanie i agresjaźle socjalizowane są agresywneźle socjalizowane są strachliwe Tak widziane są Owczarki Niemieckie. Dlaczego ? Czyżby zbyt często kupowane były tylko ze względu na mit Szarika, czy decyzje podejmowane są zbyt pochopnie, czy Nabywca kieruje się przy wyborze szczeniaka czymś więcej niż grubością łap, potężnym basowym szczekaniem i pięknym umaszczeniem matki miotu ? (tak tak, szczeniaki mają różne charaktery) Czy kupując psa wie, że czeka go niesamowita zmiana w trybie życia na najbliższe kilkanaście lat ? Nie podejrzewa, że pobliski park, okoliczne pola i łąki będą jego drugim domem niezależnie od pory roku, pory dnia i aury ? I co najważniejsze, że od tego momentu niemalże każdy aspekt życia musi rozpatrywać pod kątem obecności w nim psa. Najlepsza karma, największy ogród, najdroższe zabawki nie zastąpią owczarkowi tego co dla niego najważniejsze obecności człowieka, współpracy i pracy Szczęście dla przypadkowego nabywcy, gdy trafi na niezbyt zdeterminowanego w realizacji swych popędów osobnika tej rasy, pech gdy zwierzak wykaże się nadmiernym temperamentem. Zniszczone otoczenie, zjedzone wycieraczki , zderzak auta, drzewka, kwiatki z rabatki, kalosze, miotły a w kontakcie bezpośrednim podgryzanie, zaczepianie, porwane nogawki, posiniaczone ręce. Tak to jest z owczarkami, które skazane genetycznie na współpracę z człowiekiem , na aportowanie, na wykonywanie zadań, na własną łapę szukają alternatywy dla bezczynności. Na ironię może zakrawać poniższe stwierdzenie, jednak ośmielimy się to napisać, najczęściej te najbardziej niepokorne, nadpobudliwe i kłopotliwe zdaniem przeciętnego przypadkowego posiadacza, okazują się najbardziej fajnymi i typowymi przedstawicielami rasy, z ogromnym więc w miarę wcześnie nie złapiemy bakcyla, nie znajdziemy celu i sensu i sposobu na życie z owczarkiem niemieckim, to będzie tylko gorzej. Koniec dobrych układów sąsiedzkich – bo kto zniesie szczekanie psa 24 godziny na dobę ? Wrogie spojrzenia mijanych psiarzy z okolicy, wszak niepewny lub wybitnie ciekawski pies bardzo głośno oznajmi okolicy i przechodniom że czegoś chce lub się boi. I nikt nie będzie wówczas dywagował czy szczekanie to, wynika z agresji, strachu czy z ekscytacji. Szczeka i ma duże zęby - tyle wystarczy by omijać nas z daleka. Na wystawach będzie jeszcze gorzej, wszak do pobudzonych owczarków dołącza głośna grupa ich przewodników i handlerów i nikt poza owczarkarzami nie zrozumie - dlaczego właśnie tak, krzywe spojrzenia innych wystawców to tylko delikatna forma dezaprobaty. Mało czasu spędzanego z właścicielem w przeróżnych okolicznościach spowoduje niepewność psa w nowych sytuacjach, lęk przed wydawałoby się oczywistymi elementami dzisiejszej rzeczywistości: śmieciarka, pociąg czy chociażby drewniany ażurowy mostek. Pies wożony autem tylko i wyłącznie przy okazji przykrej wizyty u weterynarza po trzech takich przejażdżkach uprze się i do auta już nie wsiądzie. Zgoła inaczej zachowa się taki któremu podróż autem kojarzyć się będzie tylko i wyłącznie z cotygodniowymi wyjazdami na trening gdzie wreszcie ma właściciela tylko dla siebie, jest zabawa i jest praca. Pies ganiony w dzieciństwie za noszenie naszych kapci , w przyszłości będzie tylko i wyłącznie uciekać ze znalezionym ,,aportem” a może to być przecież nasz telefon komórkowy, pilot TV, droga rękawica do jazdy na motocyklu czy inne gadżety. Wymienione przypadki to najdelikatniejsze konsekwencje mało przemyślanej decyzji o wzięciu owczarka pod swój dach .Jedno jest pewne, wzorzec opisuje tylko ideał. Nie ma miotu ani hodowli gdzie rodziłyby się tylko takie idealne osobniki. Rolą Hodowcy jest dobranie szczeniaka jak najbardziej zgodnego usposobieniem z oczekiwaniami Nabywcy. Natomiast rolą Nabywcy jest dbać o rozwój fizyczny i PSYCHICZNY !!! psa. Nie każdy pies musi być championem wystaw, nie każdy będzie maniakalnie aportującym twardzielem znoszącym mrozy i śniegi w pracy psa ratownika, nie każdy będzie miał potencjał do pracy w policji. Ale każdy, by być godnym przedstawicielem swojej rasy musi mieć swojego człowieka, swoje miejsce w jego życiu, swoje zadania do wykonania, czas i uwagę przewodnika tylko dla siebie. W przeciwnym przypadku wzorcowa odwaga, instynkt pasterski czy obronny lub nie oczekiwana ale możliwa mała pewność i histeryczność, znajdą swoje ujście w najmniej przez nas oczekiwanych sytuacjach. A życie ani nasze ani psie nie jest przecież po to by męczyć się i stresować. Przecież nie ma obowiązku kupowania owczarka niemieckiego. Autor: MC/ 22:31:29 Dawniej owczarki niemieckie różniły się między sobą zarówno wyglądem, jak i charakterem – od zrównoważonych, ale znających swoją wartość flegmatycznych osobników po dość histeryczne, szczekliwe zwierzęta. Pozwalało to znaleźć psy do różnych zadań. Mniej więcej pod koniec lat 70. XX w. w RFN pojawiło się kilku reproduktorów o charakterystycznych cechach eksterieru, które uznano za cenne dla rasy i w efekcie zwierzęta te zaczęto intensywnie wykorzystywać w hodowli. Polskie psy krzyżowano wtedy z czworonogami ze wschodnich Niemiec, jednak z czasem także i one zostały wyparte przez zachodnie linie. Hodowcy owczarków niemieckich skupili się na kojarzeniu w pokrewieństwie. Dążenie do idealnego wyglądu zagłuszyło zdrowy rozsądek i w hodowli powstało błędne koło. Ustraszony niebohater Z bezwzględnego spokoju i siły charakteru zostało w populacji owczarków niewiele. Powszechny jest brak pewności siebie. Bywają mało zrównoważone, a jednocześnie dość agresywne. Wciąż są szybkie i pobudliwe – dlatego nierzadko reagują zaczepnie. Jest to tym uciążliwsze, że często nie potrafią się kontaktować z innymi psami – boją się ich (kłapią na nie zębami, szczekają) lub usiłują je atakować. Nawet w zabawie onek bywa mało sympatyczny – próbuje przydusić innego psa. Podczas berka łatwo się przełącza na tryb pogoni za ofiarą. Nie rozumie też często sygnałów, które wysyła psi kolega, pokazując, że wcale go nie bawi taki sposób nawiązywania kontaktów. Przeciętny owczarek niemiecki zachowuje się dziś w obliczu rozmaitych zdarzeń znacznie bardziej histerycznie, niż to kiedyś bywało. Przy tym jego reakcja na bodźce jest na pozór gwałtowna, ale nie zniechęcają go one do ponawiania tych samych zachowań; stąd wielu właścicieli nie potrafi sobie z tymi psami poradzić. Zwłaszcza że coraz częściej zdarzają się przedstawiciele rasy o słabych popędach, niezainteresowani współpracą z człowiekiem: nie chcą aportować, nie lubią jeść – co utrudnia szkolenie… Głośny awanturnik Kolejny problem to szczekliwość. Ogromnie trudno „wyłączyć” męczące basowe ujadanie tych psów. Wielu kandydatów na właścicieli owczarka oczekuje psa o wybitnych predyspozycjach do obrony i stróżowania. Kiedy ich młody zwierzak oszczekuje otoczenie, szarpiąc się na smyczy, zachwyceni opiekunowie wierzą, że oto obudziły się w nim instynkty obronne. Mylą się – takie zachowanie ma podłoże lękowe lub jest wyrazem nieumiejętnego rozładowywania emocji. Oczywiście, może się to skończyć ugryzieniem – innego psa lub przechodnia – ale nie ma nic wspólnego z postępowaniem prawdziwego dominanta. Jest to zachowanie wiejskiego Burka, tyle że w efektownym opakowaniu. Niestety testy psychiczne – obowiązkowy element kwalifikowania do hodowli – nie są prowadzone w sposób zapewniający wyeliminowanie z rozrodu psów o psychice dalekiej od ideału. Zaliczenie ich o niczym tak naprawdę nie świadczy. Wbrew teoretycznym założeniom czworonogi są do tych testów przygotowywane i przy współpracy pozytywnie nastawionego pozoranta oraz sędziego może zdać je nawet bardzo słaby zwierzak. Ofiara wystaw Choć hodowcy twierdzą, że rasa ta ma tyle problemów zdrowotnych co każda inna, dziwnym trafem fora internetowe wypełniają opisy trapiących owczarki przypadłości. Pogoń za ideałem wystawowym – mocnym kątowaniem, opadającą linią grzbietu i wydłużeniem kości tylnych kończyn – zaprowadziła w ślepy zaułek. Wprawdzie idealny przedstawiciel rasy wygląda interesująco, ale już przeciętny wcale nie sprawia wrażenia wszechstronnego sportowca, a nieudany to kaleka. Owczarki mają problemy z aparatem ruchu. Wprawdzie hodowcy usiłują przeciwdziałać dysplazji stawów biodrowych, ale mimo że pracują nad tym od wielu lat, efekty nie są zadowalające. Co więcej, czworonogi te zmagają się też z dolegliwościami stawów łokciowych, kolanowych, nadgarstków, nie mówiąc już o kręgosłupie. Wielu kilkuletnich przedstawicieli tej rasy sprawia wrażenie staruszków. Częste są też problemy z układem pokarmowym i alergie. Niesforny pies rodzinny Owczarek niemiecki potrzebuje sporo ruchu i kontaktu z człowiekiem, należy mu więc poświęcić wiele czasu. Teoretycznie jest psem odpowiednim dla ludzi młodych, aktywnych, zainteresowanych rozmaitymi dyscyplinami psich sportów. Niestety, często na przeszkodzie do uzyskania superzawodnika stają zbytnia nerwowość i wrażliwość, brak dostatecznej pewności siebie i autentycznego popędu obrony oraz kiepskie zdrowie. Przeciętny właściciel z kolei często sobie nie radzi z tymi cechami, które jeszcze pozostały w owczarku – dawnym psie służbowym (choć zawsze te walory mieli tylko niektórzy przedstawiciele rasy). Jako pies do towarzystwa czy pies rodzinny owczarek raczej się nie sprawdza, gdyż jest zbyt energiczny i wymaga stałej uwagi. Wymagający stołownik Utrzymanie owczarka niemieckiego nie jest łatwe. Jego wyżywienie sporo kosztuje – zwłaszcza w początkowej fazie wzrostu musi być bardzo dobre. Onka nie wolno przekarmić, ale nie można też oszczędzać na jego diecie. To również jedna z najbardziej liniejących ras. W pewnej lecznicy weterynaryjnej pojawili się właściciele z rocznym psem. Twierdzili, że na pewno jest ciężko chory, bo sierść wychodzi mu garściami. Nie mogli uwierzyć, że to po prostu linienie i że będzie się regularnie powtarzało… Autor: Dorota Jastrzębowska