Na przykład uprzedźcie go, że w wypadku złego zachowania zabronicie mu wypadu z kolegami do kina czy na imprezę. 5. Zasady domowe. Ustalicie zasady, obowiązujące w domu, do których nastolatek powinien się stosować niezależnie od tego, czy mu to odpowiada, czy nie: zasady powinny być zrozumiałe i konkretne; Impulsywne zachowanie nastolatków może powodować poważne konsekwencje. Według Światowej Organizacji Zdrowia, co roku około 180 nastolatków na całym świecie ginie w wyniku przemocy ze strony rówieśników. Zalecenia. Dołóżcie wszelkich starań, aby nauczyć dzieci dobroci i współczucia dla innych w kontaktach z otoczeniem. Uwaga: Poniższy artykuł pomoże Ci w: 30 najlepszych ofert pracy online dla nastolatków — praca z domu (do 18 lat) Czy wiesz, że istnieje wiele ofert pracy online dla nastolatków? Ciągłe proszenie nastolatka o pieniądze do wydania może być trudne w tej gospodarce. Obowiązki domowe nastolatków. Nie ma wątpliwości, że nastolatki muszą mieć w domu obowiązki i w jakikolwiek sposób "dokładać się" do wspólnego życia. Nie chodzi o pieniądze, a o pracę, jaką w utrzymanie domu się wkłada: chociażby wynoszenie śmieci czy nastawienie zmywarki. Pokój dla dziewczyny nastolatki może być urządzony w jasnych, żywych kolorach, z dużą ilością miejsca do przechowywania biżuterii i kosmetyków. Można dodać lustra, girlandy świetlne i plakaty ulubionych zespołów lub artystów. Dekoracje mogą także odzwierciedlać jej zainteresowania, takie jak moda, muzyka, sztuka czy literatura. To prawdopodobnie nie jest rzadkością dla nastolatków. Prawdopodobnie nie powinno go nawet znaleźć się na Twojej liście rzeczy do zrobienia dla nastolatków, ponieważ jest to część Twojego codziennego życia. Ale kiedy ostatnio bawiłeś się przez całą noc? Nie mówię o studiach w ostatniej chwili ani o zaległych zadaniach. Nasze dzieci widzą, że nie lekceważymy ich przyjaciół ”. W przypadku bardziej zbuntowanych nastolatków przyprowadzanie do domu różnych (czasem „dziwnych”) przyjaciół jest sposobem na „testowanie” rodziców i sprawdzanie, czy uda się wytrącić ich z równowagi. „ Trzeba umiejętnie odczytywać wysyłane sygnały. Przeglądaj, dodawaj i zapisuj najlepsze zdjęcia, pomysły i inspiracje designerskie. W bazie mamy już prawie milion fotografii! K2studio. 2. Łazienka dla nastolatków Pokoje dziecięce K2studio Łazienka Projekty wnętrz mieszkalnych - praktyczna łazienka w odcieniach szarości, której nie powstydziłby się żaden młodzieniec. ciekawe Muzykę zatrzymujcie tak samo jak w zabawie 19 no i gdy ktoś ma w ręku miśka bierze z wierzchu ( bez wybierania ) jakiś ciuch no i tak w kołko . Kto będzie miał najwięcej ubrań przegrywa a ten kto najmniej wygrywa ^^ 21. Mumia - Do tej zabawy będzie potrzebny papier toaletowy w rolkach ( najlepszy będzie zwykły, szary papier). Chodzenie na spotkania z nastolatkami w szkole, w domu lub w ich miejscach spotkań i zapewnianie im narzędzi do samokontroli i regulacji emocjonalnej to jedne z najlepszych środków. Możemy je zastosować, aby zapobiec agresji wśród nastolatków. Na tym etapie podstawową kwestią jest zaoferowanie im alternatywnych (adekwatnych CfPI. Agresywny nastolatek stanowi zagrożenie zarówno dla otoczenia w domu czy w środowisku szkolnym, jak i dla samego siebie. Dlatego też rodzice, którzy zmagają się z trudnymi zachowaniami swoich dorastających dzieci, powinni dowiedzieć się jak postępować z agresywnym nastolatkiem, jak z nim rozmawiać i w jaki sposób uczyć go prawidłowych zachowań i niwelować te nieakceptowalne przez społeczeństwo. W tym celu warto skonsultować się z psychologiem dziecięcym, który odpowie na pytania, rozwieje wątpliwości, a często także zaproponuje psychoterapię dla nastolatka, która pozwoli pracować nad jego reakcjami na rzeczywistość. Z czego wynika agresja u nastolatków i jak sobie z nią radzić, by pomóc nie tylko dziecku, ale i sobie? Spis treści: Agresja u nastolatków – sposób na radzenie sobie z trudnymi emocjami Przyczyny agresji u nastolatków Typy agresji u nastolatków Jak przeciwdziałać agresji u nastolatków? Jak postępować z agresywnym nastolatkiem? Agresja u nastolatków – jakich zachowań unikać? Psycholog dziecięcy – skuteczna pomoc dla agresywnych nastolatków i ich rodziców Agresja u nastolatków – sposób na radzenie sobie z trudnymi emocjami Młody człowiek nie jest w 100% rozwinięty pod względem emocjonalnym i wielokrotnie nie umie radzić sobie z trudnymi i negatywnymi emocjami. Dlatego też pewnego rodzaju sposobem na odreagowywanie jest właśnie agresja słowna i fizyczna wobec rodziców, rodzeństwa, nauczycieli czy słabszych rówieśników i młodszych dzieci. W okresie dojrzewania w organizmie młodego człowieka zachodzą liczne zmiany hormonalne, które mogą mieć wpływ na emocje i nastroje. Młodzież często jest agresywna lub apatyczna, miewa huśtawki nastrojów. Często nastolatki chcą przypodobać się rówieśnikom i z również z tego powodu stają się agresywne. Zdarza się także, że agresja u nastolatków jest sposobem na zwrócenie na siebie uwagi rodziców czy nauczycieli, a także na wypracowanie respektu i szacunku w grupie rówieśniczej. W praktyce agresywny nastolatek nie radzi sobie z emocjami i w ten sposób maskuje swoją słabość, z którą nie umie sobie poradzić w inny sposób. Przyczyny agresji u nastolatków Agresja u nastolatków wielokrotnie wynika z agresji występującej w domu. Jeśli rodzic używa wulgarnego języka i agresją próbuje radzić sobie z emocjami, ten sam schemat może wystąpić u nastolatka. Często jednak nastolatek jest agresywny z zupełnie innych powodów, na przykład na skutek: środowiska, w którym przebywa – jeśli rówieśnicy są agresywni, istnieje możliwość, że nastolatek będzie ich naśladował, by być akceptowanym w grupie,brutalnych gier komputerowych, niedostosowanych do wieku, które mogą wzmagać agresję,braku poczucia bezpieczeństwa i niestabilnej sytuacji w domu rodzinnym – jeśli rodzice często się kłócą, nawet tylko między sobą, nastolatek również może odreagowywać poprzez agresję słowną lub fizyczną,trudności w relacjach z rówieśnikami,problemów w nauce i przyswajaniu wiedzy,nadmiernej kontroli rodziców lub, przeciwnie, braku ustalonych granic i zasad,zbyt wysokich wymagań rodziców, których nastolatek nie jest w stanie spełnić,biedy i trudnej sytuacji materialnej – agresja u nastolatków staje się sposobem na poczucie się równie ważnym, jak rówieśnicy, których rodzice mają lepszy status materialny,informacji w mediach, które często pokazują przejawy przemocy w społeczeństwie,niskiego poczucia własnej wartości i braku pewności siebie – agresja u nastolatka staje się wówczas sposobem na poprawę własnego samopoczucia,zazdrości o rodzeństwo. Typy agresji u nastolatków Agresja u nastolatków może przejawiać się w różny sposób. Najczęściej mamy do czynienia z: agresją nastolatków wobec: rodziców, nauczycieli, rówieśników, rodzeństwa, słabszych czy młodszych dzieci,agresją słowną (wulgaryzmy, pomówienia, wyzwiska),agresją fizyczną – pobicia, bójki,autoagresją – samookaleczaniem,niszczeniem mienia,agresją wykorzystująca środki elektroniczne – na przykład zmuszanie do zachowań kompromitujących, nagrywanie ich i następnie udostępnianie nagrań w internecie, na przykład na portalach społecznościowych. Niestety coraz częściej agresja pojawia się nie tylko u chłopców, ale i u dziewcząt. W ostatnich latach ma miejsce coraz więcej incydentów w szkole z udziałem agresywnych nastolatek. Dlatego też zarówno rodzice, jak i nauczyciele powinni wiedzieć, jak postępować z agresywnym nastolatkiem i rozmawiać z nim. Jak przeciwdziałać agresji u nastolatków? Lepiej i łatwiej przeciwdziałać agresji niż z nią walczyć, dlatego też na lekcjach wychowawczych warto wprowadzić cykliczne zajęcia z psychologiem lub pedagogiem szkolnym, w ramach których młodzież będzie ćwiczyć radzenie sobie ze stresem i trenować akceptowalne sposoby odreagowywania negatywnych emocji. Warto uczyć młodzież akceptacji i tolerancji dla odmienności, a także asertywności. By nastolatek nie stał się agresywny, rodzice powinni uczestniczyć w jego życiu, interesować się jego sprawami i być w stałym kontakcie z wychowawcą. Warto także tworzyć w domu atmosferę bezpieczeństwa i zrozumienia, a także dawać dziecku pewien zakres swobody, zależny od wieku. Jeżeli Twoje dziecko jest ofiarą agresji rówieśników, warto podpowiadać mu inne sposoby reakcji niż te siłowe, a także skontaktować się z wychowawcą, a nawet dyrekcją, by wyciągnąć konsekwencje wobec oprawców. Jak postępować z agresywnym nastolatkiem? Niestety często mimo starań i kroków przeciwdziałających nastolatek staje się agresywny wobec rodziców, rodzeństwa czy rówieśników. Jak wówczas postępować? Przede wszystkim warto: Zadbać o atmosferę w rodzinie – nastolatkowi niezbędne jest poczucie bezpieczeństwa i akceptacja. W przypadku agresji młodzieży należy okazywać sprzeciw i brak akceptacji zachowań, ale nie oskarżać, tylko raczej wskazywać, w jaki sposób naprawić wyrządzoną krzywdę. Agresywny nastolatek powinien ponieść konsekwencje swojego zachowania, ale nie należy na niego krzyczeć, oskarżać go, ponieważ może to dodatkowo podsycać niewłaściwe reguły i zasady postępowania w domu – agresywny nastolatek powinien wiedzieć, że za złe zachowanie czekają go określone konsekwencje. Rodzice powinni zawsze egzekwować swoje wymagania i oczekiwania oraz nie ulegać prośbom młodego człowieka o złagodzenie czy też anulowanie kar fizycznych – kary fizyczne wiążą się z podsycaniem agresji u nastolatków, dlatego warto wybierać inny rodzaj konsekwencji za negatywne zachowanie. Jeśli agresywny nastolatek zniszczył jakąś rzecz, powinien ją odkupić lub zapłacić za jej naprawę z własnych pieniędzy. Bicie może wyeliminować agresję wobec rodziców, ale sprawi, że dziecko będzie agresywne wobec innych, na przykład rówieśników czy nauczycieli i to na nich wyładuje nastolatka na dodatkowe zajęcia sportowe, które pozwolą mu wyładować nadmiar energii, na przykład sztuki walki. Na takich zajęciach panują określone zasady, a siły można używać w określony sposób, co uczy kontrolować, co nastolatek robi w internecie i w jakie gry komputerowe gra. Często agresja u nastolatków wobec rodziców i rówieśników może wynikać właśnie z brutalnych krótkie i proste komunikaty, bez zbędnych dziecko od otoczenia, zabrać przedmioty, które niszczy, ewentualnie, w razie wpadania w szał, ograniczyć swobodę, by agresywny nastolatek nie zrobił krzywdy sobie lub innym. Agresja u nastolatków – jakich zachowań unikać? Jako rodzic lub wychowawca powinieneś radzić sobie z agresywnymi nastolatkami w określony sposób. Postępowanie dorosłych wobec młodzieży wielokrotnie może przynieść efekt odwrotny do zamierzonego. Dlatego też należy unikać: krzyku i szarpania oraz innych aktów fizycznej przemocy,agresji słownej, wyzywania, przeklinania i wulgarnych oskarżeń,okazywania słabości i lęku,bierności – agresywny nastolatek nie powinien pozostać bezkarny, nie należy ignorować agresji i niewłaściwych zachowań, a także liczyć, że miną same,ulegania i ustępowania,prób tłumaczeń i rozmów z nastolatkiem, gdy ten jest w stanie pobudzenia – nie myśli wówczas racjonalnie i komunikaty do niego nie docierają,dyskusji, która w razie ataku agresji nie ma sensu. Rozmowę z nastolatkiem należy przeprowadzić dopiero wówczas, gdy atak agresji minie, a dziecko uspokoi się. Psycholog dziecięcy – skuteczna pomoc dla agresywnych nastolatków i ich rodziców Nie każdy rodzic jest przygotowany, by poradzić sobie z atakami złości i agresją u nastolatka. Dlatego też warto skonsultować się z psychologiem dziecięcym, który stanowi nieocenione wsparcie dla rodziców, nauczycieli i młodzieży, która przeżywa trudny czas dorastania i nie potrafi radzić sobie z negatywnymi emocjami. Jeśli szukasz wsparcia w okolicach Warszawy, zapraszam do kontaktu. Jako psycholog dziecięcy pomagam rodzicom i młodzieży zmagającej się z trudnym okresem dojrzewania. Wspieram rodziców, których dzieci nie radzą sobie z emocjami i odreagowują je poprzez agresję słowną lub fizyczną wobec rodzeństwa, rówieśników czy samych rodziców. Zapraszam do kontaktu i umawiania wizyt w mojej poradni psychologicznej w Wołominie poprzez stronę internetową. (rezerwacja wizyty) Zakaz wychodzenia młodzieży z domu - nowe zasady. #Zostańwdomu i sprawdź, co można robić! Rząd po raz kolejny wprowadza nowe zaostrzenia, które niebawem wejdą w życie. Wszystko związane jest z panującą sytuacją w kraju spowodowaną pandemią koronawirusa. Czy rzeczywiście zostanie wprowadzony całkowity zakaz wychodzenia z domu? Sprawdź, na jakie kolejne zmiany wejdą lada moment w nasze życie. We wtorek 31 marca, premier Mateusz Morawiecki poinformował o dodatkowych regulacjach oraz obostrzeniach w walce z panującym koronawirusem, które wchodzą w nasze życie, od środy 1 kwietnia. Takie regulacje są konieczne, ponieważ po ostatnim weekendzie dało się zauważyć, że wiele osób nie przestrzega panujących zasad. Działania zostaną wzmożone oraz zostaną wprowadzone dodatkowe regulacje, które pomogą zapobiegać rozprzestrzenianiu się koronawirusa w naszym kraju. Nowe obostrzenia będą na tyle zaostrzone, aby kontakt społeczny był jak najmniejszy. Oczywiście wszystko przystosowane jest tak, abyśmy mogli prowadzić nasze życie w normalnych warunkach, czyli na przykład wyjść do sklepu i zaopatrzyć się w niezbędne produkty. Nowe obostrzenia dotyczą przede wszystkim ograniczenia dystansu społecznego, utrzymywanie odległości dwóch metrów od drugiej osoby z wyjątkiem opieki rodziców nad dzieckiem, lub nad osobą niepełnosprawną na chodnikach należy iść w pewnych odległościach, jeśli oczywiście musimy wyjść już z domu jeśli chodzi o uprawianie sportu należy przestrzegać zasad - wyjście na dwór powinno być rozważne oraz krótkie, nie należy wykorzystywać tego czasu na tzw. robienie formy można wyjść na krótką chwilę na dwór z psem lub po prostu się przewietrzyć osoby niepełnoletnie do 18. roku życia, mogą przebywać tylko z osobą dorosłą w przestrzeni publicznej - z rodzicem ograniczenia dostępów do parków, skwerów, plaż, bulwarów, czy innych miejsc publicznej rekreacji zakaz korzystania z wypożyczalni rowerów miejskich zamknięte zostaną wszystkie punkty kosmetyczne, fryzjerskie, studia tatuaży czy piercingu limit osób przebywających w sklepie - maksymalnie 3 osoby na jedną kasę na pocztach wprowadzony zostaje limit ograniczony do 2 osób, na jedno stanowisko na bazarach, czy targowiskach mogą przebywać tylko 3 osoby do jednego punktu obowiązuje nakaz zakładania rękawiczek przed sklepami - sklepy będą zaopatrzone w jednorazowe, foliowe rękawiczki w weekendy zamknięte zostaną wszystkie sklepy budowlane, pozostają otwarte drogerie, sklepy spożywcze i apteki od godziny 10-12 sklepy spożywcze, apteki, drogerie są otwarte tylko dla seniorów (mogą przebywać również w nich wcześniej, ale te dwie godziny są przeznaczone specjalnie i tylko dla nich) Rząd zaleca, aby zakupy odbywały się jak najrzadziej szczególnie w przypadku seniorów jeśli chodzi o zakazy w pracy - dystans między osobami, wynosi co najmniej 1,5 m od siebie osoby mogą pracować ale pracodawca musi zapewnić środki do dezynfekcji ( nie tylko przed wejściem do sklepu, ale również w miejscach pracy i różnych miejscach publicznych) zamknięcie hoteli i baz noclegowych - wyjątkiem są miejsca, które wykorzystywane są dla pracowników budowlanych, lub osób które objęte są kwarantanną zostaną zaostrzone również zasady domowej kwarantanny - od dzisiaj 31 marca - taka osoba zostanie poddana izolacji od swojej rodziny, albo jeśli poda adres to wszyscy domownicy muszą być poddani kwarantannie (chodzi o osoby z zagranicy) wszelkie zabiegi rehabilitacyjne jeśli nie są konieczne, zostają odwołane dezynfekowanie po każdym kliencie terminali płatniczych w sklepach, aptekach i drogeriach środki komunikacji publicznej bez zmian, czyli co drugie miejsce może być zajęte - to samo dotyczy przewoźników, jednak wszystkie przystanki, przyciski, uchwyty powinny być solidnie dezynfekowane kwestia dojazdów z i do pracy - w tej chwili prywatny transport również podlega zaostrzonym zakazom- co drugie miejsce musi być wolne przemieszczanie się prywatnymi samochodami nie jest zakazane, jednak mogą podlegać sprawdzeniu przez inne osoby jeśli chodzi o spotkania rodzinne w czasie świąt, powinniśmy stosować maksymalnie zasady niespotykania się policja będzie sprawdzała i nadzorowała wszystkie kontakty w przestrzeniach publicznych, również wojsko będzie w podobnej gotowości jeśli chodzi o kościoły i wszelkie obrzędy religijne nic się nie zmienia, zakaz jest taki sam jak było ustalone to we wtorek 24 marca. Ze względu na powiększające się grono osób zakażonych wirusem, a także ofiarach śmiertelnych wprowadzone zostają nowe obostrzenia. Polska chce być przygotowana na rosnącą liczbę zakażeń i chce zrobić wszystko, aby sytuacja w naszym kraju nie była taka jak np. we Włoszech, Hiszpanii czy Stanach Zjednoczonych. Za złamanie zasad kwarantanny, nałożona będzie kara grzywny w wysokości od 5000 - 30 000 zł. W wyjątkowych sytuacjach, może zostać nałożona kara pozbawienia wolności, którą orzeknie sąd. Z każdym nieumyślnym wyjściem z domu, pandemia koronawirusa będzie się rozprzestrzeniać. Koronawirus. Posłuchaj o faktach i mitach. To materiał z cyklu DOBRZE POSŁUCHAĆ. Podcasty z poradami To view this video please enable JavaScript, and consider upgrading to a web browser that supports HTML5 video Co robić w domu żeby się nie nudzić? #zostańwdomu Ze względu na zakaz, który został ogłoszony we wtorek 31 marca przez Premiera Mateusza Morawieckiego, należy zostać w domu i przestrzegać oficjalnych, nowych zaleceń. Razem z Radiem Eska, specjalnie dla Was codziennieprzygotowujemy wiele atrakcji, które z pewnością umilą czas w domu. Wszystkie ciekawe pomysły, inspirujące tytuły książek, filmów, seriali i nie tylko, znajdziecie klikając hashtag #zostańwdomu. Seriale, które warto teraz nadrobić: #zostańwdomu Nasi Partnerzy polecają Wbrew pozorom stworzenie domowego kodeksu nie jest proste, ponieważ czyhają na nas po drodze pułapki. Jednak przestrzegając kliku ważnych wskazówek dotyczących tworzenia i wprowadzania zasad, na pewno je ominiemy. Zatem do konkretów. O czym powinniśmy pamiętać i na co zwracać uwagę, kiedy postanowimy ustalić z przedszkolakiem obowiązujące w domu reguły? Po pierwsze: Współpraca Najważniejszą zasadą tworzenia domowego kodeksu jest współpraca. Reguły nie są po to żeby przestrzegało je tylko dziecko, tylko rodzic lub tylko brat, czy siostra. Zasady obowiązują całą rodzinę, dlatego istotne, aby cała rodzina uczestniczyła w ich tworzeniu. Ważne, aby każdy z jej członków miał możliwość wprowadzenia choć jednej zasady. Dzięki temu wszyscy członkowie rodziny mają swój udział w tworzeniu domowego kodeksu, a co za tym idzie także większa motywacja do jego przestrzegania i sprawowania „kontroli” nad innymi. Po drugie: Zasady, a nie zakazy Kiedy już cała rodzina usiądzie przy stole i podejmie decyzję o ustaleniu zasad obowiązujących w domu, warto zastanowić się nad ich sformułowaniem. Ten z pozoru nieistotny szczegół jest częstą pułapką w jaką wpadają rodzice. Świat przyzwyczaja nas, że nasze zachowanie określają zakazy: „Nie wolno bić”, „Nie wolno krzyczeć”, czy „Nie wolno bałaganić” . W tej sytuacji nasze dziecko pozostaje z pytaniem „Co wolno?”. Jedną z najważniejszych ról kodeksu domowego jest pomoc dziecku w zrozumieniu, jak należy się zachowywać, a nie tylko czego unikać. Zatem niezwykle istotną kwestią podczas tworzenia naszych zasad jest formułowanie ich pozytywnie. Przykładowo: zasadę „Nie wolno bałaganić” zastępujemy „Po zabawie sprzątamy zabawki” lub zamiast „Nie jemy przed telewizorem” ustalamy „Obiad jemy przy stole”. Formułowanie pozytywne to często duży kłopot, ponieważ, tak jak wspomniałam, przyzwyczailiśmy się do „zasad na nie”. Dlatego warto wcześniej przećwiczyć sobie tę umiejętność i przemyśleć, jak mogą brzmieć pozytywne przeformułowania kilku znanych nam zasad. Po trzecie: Przejrzystość Kolejną pułapką, w którą łatwo wpaść, jest zbyt duża ilość lub skomplikowana forma zasad. Warto pamiętać, że dziecko w wieku przedszkolnym jest w stanie zapamiętać maksymalnie około 5-6 reguł obowiązujących w domu, dlatego dziesięciopunktowa skala nie przyniesie pożądanego rezultatu. Zatem warto mieć na uwadze kilka kwestii. Przede wszystkim zasady muszą być sformułowane jasno, krótko i konkretnie. Im krótsza zasada tym łatwiej ją dziecku zapamiętać i powtórzyć. Poza tym powinna zawierać się w niej wyraźna wskazówka, jak należy postępować np. „Zaraz po zabawie sprzątamy zabawki”, zamiast: „Dbamy o porządek w domu”. Istotna jest także wspomniana już ilość zasad do zapamiętania. Należy wprowadzać je powoli. Dziecko w wieku przedszkolnym jest w stanie na początku zapamiętać około 2-3 reguł. Z biegiem czasu i w przypadku zmieniającej się rzeczywistości można je stopniowo modyfikować lub dodać jedną nową zasadę w nie mniejszym odstępie czasowym niż tydzień. Należy jednak pamiętać, że suma wszystkich zasad obowiązujących w danym momencie nie powinna przekraczać sześciu. Po czwarte: Stwórzcie domowy kodeks rysunkowy Centralnym punktem wprowadzania w życie rodziny zasad jest ich „spisanie” i umieszczenie w ustalonym przez wszystkich miejscu. Warto pamiętać, aby forma „spisania” była dla dziecka czytelna. Zwykle dzieci w wieku przedszkolnym nie potrafią jeszcze czytać, a nawet jeśli, to i tak zachęcam do rozrysowania domowego kodeksu. Jest to także kolejny sposób na spędzenie czasu z całą rodziną i zaangażowanie jej w tworzenie wspólnych reguł. Jeśli chodzi o kwestię jak to zrobić- ograniczeniem jest wyłącznie nasza kreatywność. Można podzielić kartkę na kilka części i w każdej z nich narysować zasadę, można wycinać zdjęcia z gazet które symbolizują dany punkt kodeksu, można zrobić chmurki, słoneczka, czy gwiazdki- możliwości jest wiele – najważniejsze, aby „domowy kodeks rysunkowy” znajdował się w centralnym miejscu domu, czy mieszkania (bardzo dobrze sprawdza się lodówka, czy drzwi od łazienki), tak aby każdy z mieszkańców w każdej chwili mógł przypomnieć sobie zasady obowiązujące w jego rodzinie. Po piąte: Przypominajcie Jak już wcześniej wspomniałam zapamiętanie zasad jest dla dziecka sporym wyzwaniem, dlatego należy jak najczęściej się do nich odwoływać. W jaki sposób?Po prostu o nich mówiąc i o nie pytając. Przykładowo: „Kubusiu ustaliliśmy wczoraj zasadę, że obiad jemy siedząc przy stole” lub „Kasiu, zostawiłaś zabawki na środku pokoju, jaką zasadę teraz złamałaś?”. To bardzo istotne, aby początkowo dać dziecku przyzwolenie na przyswojenie i zapamiętanie zasad. Pamiętajmy, że dzieci potrzebują więcej czasu, aby je sobie przyswoić, dlatego przypominajmy je tak często jak to możliwe. Po szóste: Bądzcie konsekwentni i dawajcie przykład Dziecko uczy się przede wszystkim poprzez naśladownictwo. Od pierwszych lat życia, obserwując swoich rodziców uczy się czego wolno, a czego nie wolno. Zatem przejmuje także wzorce w przypadku znaczenia i przestrzegania zasad. Niezwykle istotną kwestią jest to, aby rodzice przestrzegali ustalonych wspólnie reguł i dawali przykład swoim zachowaniem. Zastanówmy się: w jaki sposób dziecko ma nauczyć się porządku, skoro jego rodzic zostawia stertę papierów na stole w kuchni lub w jaki sposób ma mieć szacunek do zasad, skoro nikt ich nie przestrzega, a od niego się wymaga? Myślę, że na to pytanie nie trzeba odpowiadać, lecz każdy z nas powinien się nad nim zastanowić. Warto zapamiętać, że w przypadku wprowadzania reguł niezwykle ważna jest konsekwencja – należy przestrzegać ich zawsze, nie ma od nich odstępstwa, ani zbędnych dyskusji. To pokazuje dziecku, że poważnie podchodzimy do kwestii ich przestrzegania i egzekwowania, jednak pamiętajmy, że aby nasza pociecha potraktowała te kwestie „na serio” musimy być konsekwentni w stosunku do niej, jak i do siebie. Mam nadzieję, że kierując się tymi kilkoma wskazówkami, każdej rodzinie uda się wprowadzić domowy kodeks. Pamiętajmy, że choć zasady z pozoru ograniczają dziecko, dają mu coś bardzo cennego – poczucie bezpieczeństwa. Paulina Niesuchorska – stażystka-psycholog dziecięcy w Centrum Słowo Psychologia z Duszą (